Opera Turandot
De opera Turandot is een Lyrische opera in drie aktes naar
het gelijknamige toneelstuk van Carlo Gozzi en de bewerking van
Friedrich von Schiller. Het libretto is van Guiseppe Adami en
Renato Simoni.
Giacomo Pucini kon de opera niet afmaken; hij stierf
plotseling in 1924. De laatste twee scènes werden afgemaakt
door zijn leerling Franco Alfano. De première vond
plaats in Milaan (Teatro alla scala) op 27-04-1926.
Het verhaal - Akte I
|
| In Peking, voor de muur van de keizerlijke binnenstad,
leest een mandarijn het volk een keizerlijk decreet voor: Prinses
Turandot, dochter van Keizer Altoum, zal trouwen met een
huwelijkskandidaat van koninklijken bloede die in staat is haar drie
raadsels op te lossen. Kan hij dit niet dan wordt hij ter
dood gebracht. Het laatste slachtoffer is de prins van Perzië
die binnenkort terechtgesteld zal worden. Het volk is
enthousiast over het vooruitzicht weer een executie te
kunnen bijwonen en er ontstaat een enorm gedrang. Hierdoor wordt
een oude blinde man onder de voet gelopen, die door de jonge
slavin, Liù wordt vergezeld. Ze worden uit hun benarde
positie gered door Calaf, die de oude man herkent als
zijn doodgewaande vader, Koning Timur. Beiden zijn op de
vlucht voor diegenen die hen van de troon gestoten hebben. De
prins van Perzië begeeft zich naar het schavot en de Prinses
verschijnt op haar balkon. De menigte smeekt Turandot om genade.
Maar tevergeefs. De terechtstelling wordt voltrokken. Calaf is
zeer gefascineerd door Turandots schoonheid. Hij wil de volgende
huwelijkskandidaat zijn. Ondanks de pogingen van Timur, Liù en
de drie keizerlijke ministers, Ping, Pang en Pong,
hem ervan te weerhouden, slaat hij op de fatale gong. Dat
is het teken dat hij zijn kans wil wagen. |
|
Akte II
De drie ministers denken met weemoed terug aan de tijd voor
Turandot`s terreurbeleid. Er zijn al 13 mannen terechtgesteld.
Ze verlangen naar het moment dat Turandot liefde en vrede vindt.
Het vertrouwde geluid van het volk dat zich verzamelt om de
volgende kandidaat te leren kennen, brengt hen terug naar de
realiteit. De oude keizer Altoum geeft de prins de raad
om zich terug te trekken, maar Calaf weigert obstinaat. Dan
verschijnt Turandot op de trap en vertelt waarom zij haar
aanbidders op een dergelijke gruwelijke wijze behandelt. Eeuwen
geleden werd een stammoeder van haar door een Tartanenvorst
verkracht. Zij wil haar wreken en zelf ongerept blijven. Ze
geeft Calaf een laatste gelegenheid om zich terug te trekken,
maar hij weigert. Een voor een stelt zij haar raadsels en
één voor één geeft Calaf het juiste antwoord. De ontzette en
verslagen Turandot smeekt haar vader om haar van haar eigen
gelofte te ontslaan, maar Altoum herinnert haar eraan dat een
eed heilig is. Turandot wendt zich nu tot de prins en vraagt of
hij haar tegen haar zin wenst te bezitten. Hij antwoordt dat hij
haar vol liefde wenst en geeft haar de gelegenheid tot revanche.
Als zij voor de dageraad kan ontdekken hoe zijn naam
luidt, zal hij zich laten terechtstellen. Ontdekt ze zijn naam
niet, dan wordt Turandot zijn bruid.
Akte III
Turandot heeft haar ministers bevolen om uit te vissen hoe de
naam van de vreemde Prins is. Ping, Pang en Pong
proberen hem op allerlei slinkse manieren zijn naam te
ontfutselen. Plotseling komt een groep mensen aangelopen die de
oude Koning Timur en Liù meeslepen. Zij zeggen dat ze gezien
hebben dat beiden met Calaf gesproken hebben. De dappere Liù
zegt dat zij alleen zijn naam kent, maar weigert die te
onthullen. Turandot geeft de beul het bevel om haar te martelen,
maar Liù geeft geen krimp. Ze zegt tegen Turandot dat haar
liefde voor de Prins haar de kracht geeft om de martelingen te
weerstaan. Ze neemt afscheid van Calaf. Na nieuwe martelingen
trekt Liù plotseling een dolk uit de riem van een van de
soldaten en steekt zichzelf dood. Als de prins en
Turandot samen zijn, kust hij haar vurig op de mond. Die kus
breekt haar wil en ze beseft voor de eerste maal dat ze van hem
houdt. Ze voelt zich vernederd en smeekt hem om weg te gaan,
maar de prins zegt haar zijn naam en legt zo zijn leven in haar
handen. Bij dageraad vertelt Turandot de naam van de prins voor
haar heet hij Liefde.
Bronnen:
|
|
|
